काकड आरती
भक्तीचीये पोटीं बोधकांकडा ज्योती ॥
पंचप्राणें जीवें भावें ओंवाळूं आरती ॥ १ ॥
ओंवाळूं आरती माझ्या पंढरीनाथा ॥
दोन्ही कर जोडुनी चरणीं ठेविला माथा ॥ ध्रु०॥ २ ॥
काय महिमा वर्णूं आतां सांगणें तें किती ॥
कोटि ब्रह्महत्या मुख पाहतां जाती ॥ ३ ॥
विटेसहित पाउले जिवें भावें ओंवाळूं ॥
कोटी रवि शशि जैसे उगवले हेळूं ॥ ४ ॥
राई रखुमाबाई दोघी उभ्या दों बाहीं ॥
मयुरपिच्छचामरें ढाळिती ठाईंच्या ठाई ॥ ५ ॥
तुका म्हणे दीप घेउनी उन्मनींत शोभा ॥
विटेवरी उभा जैसा लावण्यगाभा ॥ ६ ॥
